Przeżywam lęk – czy to choroba? Czy jestem nienormalny? Daczego wciąż się boję? – takie pytania często słyszę w gabinecie. Lęk jest sygnałem ostrzegawczym – natura wyposażyła nas w tą emocję, aby zwiększyć nasze szanse na przetrwanie. Jeśli spotkasz w górach niedźwiedzia – przestraszysz się i najprawdopodobniej uciekniesz. Lęk w takiej sytuacji jest jak najbardziej przystosowawczy – uruchamia w organizmie szereg reakcji biochemicznych składających się na odruch „walcz/uciekaj”. Takie było założenie natury – adekwatna reakcja na zagrożenie umożliwia ochronę życia i zdrowia.
Co jednak w sytuacji kiedy boimy się wyjść z domu, kiedy boimy się spotkań z ludźmi lub dopadają nas bezzasadne ataki paniki? Kiedy lęk nie ma racjonalnego uzasadnienia, jest nieadekwatny do sytuacji, kiedy jego siła uniemożliwia nam normalne funkcjonowanie – mówimy o zaburzeniach lękowych. Może to być fobia (np. agorafobia – lęk przed otwartą przestrzenią, fobia społeczna – lęk przed ekspozycją publiczną), lęk uogólniony, lęk napadowy (ataki paniki), zaburzenia lękowe pod postacią somatyczną (różnego rodzaju dolegliwości z poziomu ciała).
Czy potrzebna mi psychoterapia?
W zaburzeniach lękowych psychoterapia może być bardzo skuteczna. Często samo uświadomienie sobie właściwej przyczyny lęku działa terapeutycznie – przywraca poczucie kontroli i wyzwala z bezsilności. Niekiedy samym problemem bywa nie tyle odczuwany lęk, co nieumiejętność poradzenia sobie z nieprzyjemnym stanem skojarzonym z lękiem. W takim przypadku oswajanie lęku daje dobre rezultaty. Lękowa interpretacja bodźców pochodzących z ciała oraz lęk przed lękiem – to błędne koło, które możemy przerwać podejmując próbę rozumienia mechanizmów funkcjonowania pobudzenia lękowego. Taką możliwość daje psychoterapia.
Odczuwany lęk bywa także objawem pewnych nieświadomych konfliktów psychicznych, których uświadomienie sobie w procesie psychoterapii daje możliwość ich rozwiązania. Wobec takich okoliczności lek przestaje być potrzebny i znika – podobnie jak gorączka zaczyna spadać gdy podamy właściwy lek na źródło infekcji. Tutaj takim lekiem jest poszerzanie świadomości w kierunku odkrycia właściwej przyczyny lęku. Im bardziej siebie rozumiem – tym bardziej nie potrzebuję się bać. Lęk w zaburzeniach lękowych często jest lękiem przed samym sobą, a właściwie przed nieznajomością siebie. To, co ukryte – często straszy. Odkryte, oswojone, zrozumiane – staje się niestraszne.
Jaką pomoc możesz otrzymać w gabinecie:
diagnozę zaburzeń lękowych – “co tak naprawdę mi dolega?”
Unikam ludzi – czy mam fobię społeczną? Fobia społeczna to najogólniej lęk przed różnego rodzaju ekspozycją na sytuacje kontaktu z ludźmi. Osoba cierpiąca na to zaburzenie obawia się kompromitacji, ośmieszenia w sytuacjach społecznych. Zazwyczaj powoduje to wyraźne wycofanie z kontaktów z ludźmi, co jest źródłem cierpienia – ponieważ ta osoba najczęściej pragnie kontaktów z innymi….
Jakie objawy mówią, że mam ataki paniki? Ataki paniki to inaczej lęk napadowy. Silny lęk, który rzekomo pojawia się bez przyczyny, nagle i gwałtownie. Ten lęk wyzwala szereg nieprzyjemnych objawów somatycznych, takich jak kołatanie serca, drżenie, duszności, poty, poczucie omdlewania. To, co dzieje się z ciałem jest powodem ujawnienia się kolejnej reakcji lękowej, pojawiają się…
Dzień św. Walentego powoli utrwala się w naszej tradycji. Jest to oczywiście bardzo miły i szczególny dzień w roku. Tworzy się okazja, aby gdzieś razem wyjść, spędzić trochę czasu z bliską sercu osobą. To czas wzajemnego obdarowywania się prezentami oraz życzliwością. W tym dniu jednak nasuwa się również refleksja nad tym, dlaczego takich dni nie…
Czy mam syndrom DDA/DDD? Syndrom DDA lub DDD to zbiór pewnych symptomów, cech, mechanizmów, które występują u osób dorastających w rodzinach z różnymi dysfunkcjami, np. w rodzinie z problemem alkoholowym. Faktycznie, rodziny, w których występuje uzależnienie mają podobne mechanizmy powstawania specyficznego współuzależnienia. Nie znaczy to jednak, że każda osoba pochodząca z rodziny alkoholowej stwierdzi “mam…
Jak radzić sobie z emocjami „Nie radzę sobie z emocjami” – bardzo często słyszę takie określenie w gabinecie. To częsty problem – tylko co powyższe sformułowanie tak naprawdę znaczy? Otóż, w rozumieniu wielu osób, nieradzenie sobie z emocjami polega na odczuwaniu tychże emocji – często słyszę „za dużo we mnie złości”, „nie powinienem się tak…
